Koślawość kolan często budzi dużo niepokoju u rodziców i opiekunów, choć we wczesnym dzieciństwie pojawia się u większości dzieci. Nieprawidłowością możemy nazwać kolana koślawe, jeśli występują po 6-7 roku życia, a są jednym z zaburzeń osi kończyn dolnych. Omawiana wada często występuje jednocześnie z koślawością stóp. Stopy płasko-koślawe również nie powinny być powodem do niepokoju, jeśli występują we wczesnym dzieciństwie. Patrząc na kończyny dolne zobaczymy, że przyjmują charakterystyczny kształt litery „x”, kiedy przy złączonych kolanach nie ma możliwości swobodnego złączenia kostek.



Wadę ocenia się poprzez zmierzenie:
- miarką centymetrową odległości pomiędzy kostkami przyśrodkowymi przy złączonych kolanach
- goniometrem kąta pomiędzy udem a podudziem
U dzieci w wieku od 3 do 6 roku koślawość kolan występuje fizjologicznie, więc nie jest wskazaniem do leczenia. Po 6 roku życia warto już obserwować i monitorować stopień przyjmując jeden z powyższych sposobów pomiaru.
Jeśli fizjologiczna koślawość się przedłuża, w wywiadzie mamy informacje, że w rodzinie występuje podobna wada, to istnieje uzasadnienie do wprowadzenia gimnastyki korekcyjnej pod okiem fizjoterapeuty, czasem specjalnego obuwia lub wkładek korekcyjnych.
Pogłębioną diagnostykę u lekarza ortopedy dziecięcego należy przeprowadzić jeśli koślawość:
- utrzymuje się lub pogłębia
- jest asymetryczna
- występuje jednostronnie
Czasem konieczne będzie przeprowadzenie badania radiologicznego całych kończyn dolnych, żeby ocenić mineralizację kości.
Jeśli jesteś rodzicem i masz jakieś wątpliwości warto umówić się na wizytę do fizjoterapeuty, który sprawdzi całą postawę dziecka.
